amitiez

วันจันทร์ที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2552

สิ่งที่ฉันชื่นชอบ : My Favorite Stuff

blog นี้จะเป็นเรื่องเกี่ยวกับ my favourite ล้วนๆ ^^
สิ่งที่เราชอบก็คือ "เปียโน"

"เปียโนมีหมายรวมถึงหลายอย่างมากๆ"

ไม่ว่าจะเป็นการได้เล่นเปียโน...

การได้ฟังเพลงที่มีเสียงเปียโน...

นักร้องที่เล่นเปียโน...

สิ่งของที่มีรูปเปียโน ตัวโน๊ต...

หรือแม้กระทั่งคนทั่วๆไปที่เล่นเปียโนเราก้อจะรู้สึกว่าเท่กว่าคนทั่วไป 555+ เว่อร์เนอะ

ก่อนที่จะเล่าต่อเรื่องเกี่ยวกับเปียโนเราก็อยากให้เพื่อนๆได้ดูรูปเปียโน artๆ กันก่อน ^^

สำหรับการได้เล่นเปียโนเป็นอะไรที่ทำให้เรารู้สึกผ่อนคลาย
เวลาเครียดๆพอมาเล่นแล้วก็สามารถหายเครียดได้
นอกจากนั้นการได้ฟังเพลงที่มีเปียโนประกอบ

เพลงนั้นจะเป็นเพลงที่มีความไพเราะมากยิ่งขึ้น

และมีจังหวะทำนองที่สบายๆสามารถฟังแล้วรู้สึกผ่อนคลาย

นอกจากนี้เปียโนยังเป็นเครื่องดนตรีที่สามารถถ่ายทอด

อารมณ์ความรู้สึกของเพลงได้เป็นอย่างดี

นักร้องที่เล่นเปียโน ^^ --> 'พี่โต๋-ศักดิ์สิทธิ์' นั่นเอง

เล่นเปียโนเก่งมากมายยย เรามักจะเห็นเค้าพร้อมๆกับเปียโนเสมออออ และก็จะติดตามต่อไปเรื่อยๆ 555+

สิ่งของที่มีรูปเปียโน&ตัวโน้ต เช่น organizer นาฬิกา กล่องดินสอ ต่างหู สร้อยคอ ฯลฯ ดังตัวอย่างข้างล่างนี่ ^^

สุดท้าย... I love Piano ^^

วันพฤหัสบดีที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2552

เชื่อมั้ย!!! รูปถ่าย 1 ในแทนได้นับล้านคำพูด

จากที่เคยได้ยินว่า "รูปถ่าย 1 ใบแทนล้านคำพูด"
รูปใบนึงบรรยายอะไรๆได้หลายอย่าง...
ทำให้เรานึกถึงสิ่งที่เกิดขึ้น
ความรู้สึกตอนที่ถ่ายรูปนั้น
ก็เหมือนกับเพลง...
รู้สึกมั้ยว่าเพลงทุกเพลงที่ได้ยินได้ฟัง
จะทำให้เรานึกถึงเหตุการณ์ในตอนที่เพลงนั้นออกมา
นึกถึงอารมณ์และความรู้สึกขณะที่ได้ยินเพลงนั้นครั้งแรก
หรือความทรงจำที่น่าจดจำขณะที่ฟังเพลงครั้งต่อๆมา
เช่นเดียวกันกับสถานที่...
แปลกเนอะที่ทุกครั้งที่เราผ่าน
หรือได้กลับไปยังสถานที่ใดสถานที่หนึ่งที่เคยไป
ภาพความทรงจำในอดีตเหล่านั้นจะย้อนกลับมา
แล้วยิ่งถ้าเป็นความทรงจำดีๆแล้ว
เราเชื่อว่าไม่ว่าจะผ่านไปกี่เดือนกี่ปี
ก้อคงยังติดอยู่ในความทรงจำ...ของเรา

วันนี้เราได้ไปยังที่ที่นึง
ที่ที่นั้นก็คือ...พระบรมมหาราชวังหรือวัดพระแก้วนั่นเอง
อยากบอกว่าเคยไปมาแล้วแหละ
กับหลายๆคนและหลายๆโอกาส

ครั้งแรกสุดก็คงเป็นตอน ม.1
(ถือว่าเป็นครั้งแรกมั้งเพราะก่อนหน้านั้นยังจำมะค่อยได้ 55)
ณ ตอนนั้นจำได้ว่าเรียนวิชารัตนโกสินทร์อาไรซักอย่าง
ที่สาธิตประสานมิตร
เป็นการออกนอกสถานที่ครั้งแรก
กับเพื่อนใหม่ๆที่นั่นเรย
เป็นความทรงจำที่สนุกสนานมากมาย
ที่สนุกสุดๆคงเป็นในรถตอนไปและตอนกลับ 555
เพื่อนๆเกือบทั้งห้องไปด้วยกัน :)
ภาพนั้นก็ยังคงติดอยู่ในความทรงจำของเรา
แม้จะผ่านไปเป็น 6 ปีแล้วก็ตาม

รูปนี้เห็นหน้าไม่ชัดเรยเนอะ >.<>

อีกครั้งนึงก็ตอนจบ ม.6 แระ
(แต่จิงๆแอบรู้สึกว่าได้ไปมากกว่า 2 ครั้ง 55 นึกออกแล้วจามาพิมพ์ต่อ)
ตอนจบ ม.6
เราคุยก่าเพื่อน...คนนึงว่าไปไหว้พระ 9 วัดกัน
แระวัดพระแก้วก็เป็นหนึ่งในนั้น
ก็เป็นอีกความทรงจำดีๆ
ที่จนถึงตอนนี้ก็ยังคงอยู่เช่นเดียวกัน
ถึงแม้จะผ่านมาเกือบปีแล้ว...อ่านะ
ปรากฏว่าสุดท้ายก็ไม่ครบ 9 วัด
จำได้ว่าไหว้ไปแค่ 5 ก็เลขสวยเนอะ
แต่ก็เหมือนจะไม่มีทางครบ 9 แล้วแฮะ ผ่านไปๆ

แระก็ครั้งนี้เป็นการไปกับเพื่อนๆพี่ๆต่างคณะ
ในวิชาเลือกคุณค่าสิ่งแวดล้อมเมือง
อยากบอกว่าทุกๆที่ที่เคยเดินผ่าน
เหมือนความทรงจำเก่าๆย้อนกลับมาอีกครั้งจิงๆเลยแหละ
แต่ครั้งนี้ก็เป็นอีกบรรยากาศนึงที่ไม่เหมือน 2 อันแรก
อาจารย์ที่พาไปบรรยายได้สนุกมากมาย
ไปแล้วรุสึกได้ความรู้อะไรกลับมาเยอะเลยแหละ
เข้าไปทั้งพระราชวังส่วนนอก ส่วนใน สวยงามมากมาย
แล้วก็แยกย้ายกันกลับตอนเที่ยงๆ
เราก็ไปกินข้าวกะพี่ๆคณะสถาปัตย์กะบัญชีต่อด้วยที่ท่าพระจันทร์
อร่อยมากๆๆ ยังอิ่มจนถึงตอนนี้เลยแหละ :)

วันจันทร์ที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2552

T.T

T.T

วันพฤหัสบดีที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2552

เปรียบคน...กับสัตว์เลี้ยง

เกร่นก่าผู้เข้ามาอ่านไว้ก่อน...
บทความนี้อาจจะไร้สาระนิดนึง
แต่จู่ๆก็คิดขึ้นมา = =
ทุกคนคงเคยเรียนตอนเด็กๆสัตว์เลี้ยงสามารถแบ่งได้เป็น 3 ประเภท ก้อคือ
1. สัตว์เลี้ยงไว้ดูเล่น
2. สัตว์เลี้ยงไว้ใช้แรงงาน
3. สัตว์เลี้ยงไว้เป็นอาหาร
มาคิดดูตอนนี้...เอ๊ะ!ทำไมเรารู้สึกว่าเราก็ลองแบ่งคนแบบสัตว์เลี้ยงได้เหมือนกันล่ะ = =
1. เพื่อนเอาไว้คุยเล่น ไว้มอง = = (อันนี้คงต้องกรณีคนน่ารักๆคุยสนุกๆ)
2. เพื่อนเอาไว้ใช้งาน - - (อันนี้ก็คงเป็นแรงงานดีๆนี่เองมั้ง)
3. เพื่อนเอาไว้เลี้ยงอาหาร (อันนี้คงต้องมีฐานะพอสมควร)
และก็มาลองคิดดูว่าแล้วถ้าแบ่งคนแบบสัตว์เลี้ยง
เราจะอยู่ในประเภทไหนนะ??
คิดแล้ว...

เปิดเทอมมาได้แค่ 4 วัน...
ทำไมดูการบ้านเยอะเต็มไปหมดเรยเนอะ >.<
ความรู้สึกตอนนี้...ทำไมเวลาน้อยจัง การบ้านเยอะจัง สอบก็ใกล้เข้ามาแล้ว
อ๊า!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! งานก็เข้าน่ะสิ!!!!!!!!!!!!!!!
แต่เราสัญญากะตัวเองไว้แล้วหนิเนอะว่าปีใหม่นี้...
เราจะตั้งใจๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆเนอะๆ
ต้องทำได้สิ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
เหนื่อยไงไม่รุ...แต่ไม่ท้อแท้...แน่นอน!! :)
สุดท้าย...คิดถึงเพื่อนMWITมากๆอะ
คงต้องหาเวลาไปหาซะและ...

บ่นเนอะ 55+ บ่นพอแระไปดีก่า
สู้ต่อไปเย่ๆๆ

วันพฤหัสบดีที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2552

Happy New Year 2009~~

HNY 2009 นะทุกคน

มีความสุขมากๆๆๆ ขอให้ปีนี้เป็นปีที่ดีของทุกๆๆคนเรยนะ :)

วันพุธที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2551

วันสุดท้าย...ของปีเก่า ^^

และแล้วก็มาถึงวันสุดท้าย...ของปีเก่า
ปี 2008 ที่กำลังจะผ่านไปมีอะไรหลายๆอย่างเกิดขึ้นมากมาย
หลายๆสิ่งหลายๆอย่างที่เกิดขึ้นทำให้เราได้รับรู้ถึง
ความรู้สึก...ทั้งที่เคยรู้สึกมาแล้วและที่ยังไม่เคยรู้สึกมาก่อน
ได้ทำอะไรหลายๆอย่าง...ทั้งที่เคยทำหรือไม่เคยทำมาก่อน
เป็นอะไรที่ไม่เคยคิดว่าตัวเองจะสามารถทำอะไร
หรือรู้สึกอะไรได้มากขนาดนี้...

แต่อะไรหลายๆอย่างที่เกิดขึ้น
ในความสุข...มีคนมีความสุขไปกับเราด้วย
ในความเศร้า...ทำให้เราได้เห็นมิตรภาพดีๆมากมาย
ในความทุกข์...ทำให้เราได้พบความรู้สึกดีๆจากสิ่งต่างๆรอบๆตัว
ในความเหงา...ทำให้เราได้รู้จักเพื่อนใหม่และรู้ว่าการมีใครซักคนอยู่ข้างๆเป็นสิ่งที่ดีแค่ไหน
ในความสับสน...ทำให้เราได้รู้ว่ายังมีบางคนที่สามารถให้คำปรึกษาเราได้
ในความไม่สบายใจ...ทำให้เราได้รู้ว่ามีคนมากมายที่พร้อมที่จะคุยกับเราเพียงเพื่อให้เราสบายใจขึ้น
ในความท้อแท้...ทำให้เราเข้มแข็งขึ้นเมื่อสามารถผ่านมันไปได้
ขณะที่หัวเราะ...มีคนหัวเราะไปกับเรา
ขณะที่เหนื่อย...หันไปมองคนข้างๆก็ทำให้รู้ว่าเราไม่ได้เหนื่อยคนเดียว ยังมีเพื่อน...อีกมากมาย
ขณะที่ยิ้ม...มีบางคนที่บอกว่าเห็นเรายิ้มแล้วมีความสุข
ขณะที่ร้องไห้...มีหลายๆคนที่คอยอยู่เคียงข้างเราและแทบจะร้องไห้ไปกับเราด้วย

คำว่า...คน...ที่อยู่ในทุกๆประโยคด้านบนสามารถที่จะแทนเข้าไปด้วยคำว่า...พ่อ แม่ น้อง เพื่อน...
เมื่อแทนเข้าไปแล้วจะทำให้ประโยคทุกๆประโยคมีความหมายที่สมบูรณ์มากขึ้น...

ดีใจที่ได้เกิดมาเป็นลูกของพ่อกับแม่...
อยากบอกว่าครอบครัวเป็นอะไรที่สำคัญมากๆ
พ่อแม่พร้อมที่จะให้สิ่งดีๆกับเราโดยไม่เคยหวังอะไรตอบแทน
และไม่เคยเปลี่ยนแปลงไม่ว่าจะผ่านไปกี่วัน กี่เดือน หรือกี่ปี

ดีใจที่ได้เป็นเพื่อนกับเพื่อนๆทุกคน...
ขอบคุณนะที่คอยอยู่ข้างๆกันเสมอไม่ว่าเราจะอยู่ในความรู้สึกไหน...
ซึ้งใจมากๆในสิ่งที่เพื่อนๆทุกคนมีให้ :)
ขอบคุณ MWIT--veronics class 10
ที่ทำให้เกิดมิตรภาพที่มั่นคงและไม่เคยเปลี่ยนแปลง
และ Dentchula ที่ทำให้เราพบเจอเพื่อนดีๆมากมาย :)
ที่ทำให้เราอยากที่จะตื่น(ถึงแม้จะยังง่วง)และไปเรียน 55+
สุดท้ายรักเพื่อนๆทุกคนมากๆเลย อิอิ

ปีที่กำลังจะผ่านไปนี้ถือว่าเป็นปีที่กว่าจะผ่านไปได้ก็หนักอยู่เหมือนกัน...
จะว่าในทุกๆเรื่องเลยก็ได้ล่ะ(มั้ง)...
แต่ทุกอย่างที่เกิดขึ้นก็เป็นบทเรียน...
บทเรียนที่ทำให้เราโตเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น
และสามารถที่จะก้าวต่อไปได้อย่างเข้มแข็งและมั่นคงมากขึ้น

ขอให้ปี2009เป็นปีที่ดีของเราและทุกๆคนนะ :)

ปล. พิมพ์ยาวมากมายส่งท้ายปีเก่า อิอิ :)

วันจันทร์ที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2551

Nearly Free :)

ในที่สุด...เราก้ออ่าน mental health จบ 1 รอบ เย่ๆๆๆ :)

วันนี้กว่าจะเริ่มอ่านก็เย็นอีกแล้ว

เนื่องจากไปดู Happy Birthday มา = =

ดูแล้วมีประโยชน์อย่างนึงคือ

ทำให้ได้พิสูจน์ถึงคำพูดที่เพื่อนๆ

ที่ไปดูก่อนหน้าพูดเกี่ยวกะหนังเรื่องนี้ >.<

ขณะดูคิดในใจ: เอ๊ะ!ทำไมคนข้างหน้าข้างหลังเค้าร้องไห้กันล่ะ - - เราผิดปกติรึเปล่านะ

พอหนังจบ: พิม "ไม่มีน้ำตาซักหยด นี่เราผิดปกติรึเปล่าเนี่ย"

ตูน "ไม่ผิดปกติหรอก 55+"

(เป็นเพื่อนกันได้คิดเหมือนกันเรยแฮะรวมทั้งแตงโมและภูมิด้วย >.<)

คอนเสิร์ตพี่โต๋เปิดจองบัตรแล้วแหละ

Concert ต้อนรับเทศกาลแห่งความรัก กับผู้ชายโรแมนติก ( มั้ง ? ) โต๋ ศักดิ์สิทธิ์ เวชสุภาพร

จิงๆกำลังตัดสินใจอยู่ว่าจะไปดูดีรึเปล่า 55+

อยากไปดูง่าแต่ยังไม่มีเพื่อนไป >.< เพื่อนๆมีใครสนใจไปม้ายยยยยยยย :)

พี่โต๋น่าร้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกนะ อิอิ

อยากให้ 10 โมงพรุ่งนี้ผ่านไปเร็วๆ... อยากตีแบต อยากเดินเล่นก่าเพื่อนๆ

แต่ก่อนจะถึงพรุ่งนี้...อ่านอีกซักนิดดีกว่าเนอะ :)